░░ ░░ ██ ██ ██ Fabuła / klimat / imersja ██ ██ ██ ░░ ░░
Rzut izometryczny wcale nie zabija poczucia klaustrofobii i zaszczucia – gra wciąż potrafi wygenerować solidne napięcie i poczucie zagrożenia. Przedstawiona historia jest jednak po prostu okej. Brakuje tu skomplikowanych bohaterów czy porywającej narracji; fabuła trzyma się sprawdzonych, do bólu sztampowych schematów filmowych (zrób zadanie, postrzelaj, uciekaj). Niemniej, w uniwersum Obcego nadal łatwo się wczuć. Świadomość zagrożenia, nawet gdy gracz z góry widzi więcej niż postacie na ekranie, pozwala z autentycznym zainteresowaniem brnąć w kolejne mroczne zakamarki.
░░ ░░ ██ ██ ██ Wyzwanie / poziom trudności ██ ██ ██ ░░ ░░
Fakt, że marines nie są superbohaterami, działa na plus, ale sam system przetrwania i zarządzania drużyną okazuje się ostatecznie zbyt pobłażliwy. Mechaniki stresu, traum i obrażeń zawodzą przez zdecydowanie zbyt luźny globalny limit czasu – w praktyce nie ma presji, by rotować składem, co całkowicie zabija głębię tego rozwiązania i pozwala bezkarnie grać jedną wymaksowaną ekipą. Frustrować mogą również oskryptowane etapy z wymuszoną obroną, które rujnują ciche podejście. Paradoksalnie jednak, ta niesprawiedliwość potyczek dobrze wpisuje się w bezlitosny charakter świata.
░░ ██ ██ ██ ██ Muzyka / udźwiękowienie ██ ██ ██ ██ ░░
Warstwa audio to absolutnie najmocniejszy punkt tej produkcji. Udźwiękowienie fenomenalnie podbija klimat i pompuje adrenalinę podczas skradania czy panicznych ucieczek. Charakterystyczne, nerwowe pikanie czujnika ruchu, terkot karabinów pulsacyjnych czy syki ksenomorfów brzmią jak żywcem wyjęte z kinowego ekranu i perfekcyjnie oddziałują na psychikę gracza. Na tym genialnym tle oryginalny soundtrack wypada poprawnie – jest obecny, pasuje do sytuacji, ale ulatuje z pamięci zaraz po wyłączeniu gry.
░░ ░░ ██ ██ ██ Gameplay ██ ██ ██ ░░ ░░
Zarządzanie całą drużyną jako jednym organizmem potrafi być mocno problematyczne. Brak precyzyjnej kontroli nad pojedynczymi żołnierzami prowadzi do absurdów – zdarza się, że kluczowy dla akcji snajper blokuje się na końcu szyku poza pomieszczeniem i nie jest w stanie oddać strzału w kluczowym momencie. Sama mechanika zarządzania bazą, leczenia, odpoczynku na mapie i stresu jest jednak solidna. Nie odkrywa koła na nowo, ale tworzy bardzo spójny, poprawnie działający ekosystem.
░░ ░░ ░░ ░░ ██ Regrywalność ██ ░░ ░░ ░░ ░░
Tytuł jest do bólu liniowy, co całkowicie przekreśla sens ponownego przechodzenia kampanii, chyba że jedynym celem gracza jest rzucenie się na wyższy poziom trudności. Gwoździem do trumny jest tragicznie zrealizowane zakończenie, którego po prostu nie ma się ochoty oglądać po raz drugi. Co gorsza, sam rdzeń rozgrywki z czasem mocno powszednieje, staje się powtarzalny i zbyt prosty – odpowiednio wykorzystując luki w systemie i podejmując konkretne decyzje, można zignorować konieczność głębszego myślenia taktycznego.
