The Last Elixir

The graphics are cool, but make it way too hard to tell where everything is. While for the most part items can't cover each other, I spent too long not realizing the game had given two salts because one somehow spawned under the scale. The note in the menu about when the game auto saves is also incorrect. I quit thinking I wouldn't lose any progress because I just got a new customer; instead, I was sent back to the start of the night.

Cara, eu tentei jogar, mas o slime pra segunda poção simplesmente não saia do mortar (acho que é esse treco mesmo), não sei se é pq meu note é meio ruim, mas o jogo parece ser legal, se alguém puder me ajudar, to aceitando

Kool. Pretty Fun. Pretty Short. Not 2 Hard. 3/5 JoshnJoshGaming Rating.

A fun little puzzle game that'll take you between 30 mins to an hour and a half, depending on how crafty you are. Full gameplay right here: https://youtu.be/GPBVA0CPrIk?si=Ne8i_Ty2a9geRBjb I enjoyed my time with it, for what it is. As I usually do, I give a breakdown of the good and not-as-good. So first... THE GOOD: [list] [*] The atmosphere was properly uneasy. The aesthetic was really nice and cohesive, which I liked. [*] I like that the environment can also influence the potion-making to some degree. [*] The underlying narrative felt like it was interesting, albeit a bit too vague. I would have liked to have seen some more story fleshed out! [*] I loved the little characters that came to the door. [/list] And now, the not-as-good: [list] [*] Some of the elements essential to potion-making were very hard to read or discern. I get that the aesthetic is sort of an old-school game, but especially the different colored pips on the scale were tough to read. Some of the potions called for precise measurements and I couldn't make heads or tails of what I was measuring. [*] Some of the physics elements were a bit wonky. There were a number of times that the game simply wouldn't allow me to place down a beaker because a miniscule fragment of something was sitting on the table and it was like NOPE. [*] I understand the book was written in the old-school Morrowind kind of way where you simply had to read and figure out what some of the writings meant. Some were blatantly obvious and others were... not as much. [*] Would have loved a little background music or something. The game is basically dead silent the whole time you play. [*] Arguably, the most frustrating part was [spoiler]the final "boss" felt... unfinished? If I had to read through all the book like the game implies in order to figure out what to do to finish off the boss, I'd have been dead. I nearly was, but managed to fumble my way through it just randomly. I still am not sure what I did, and that's not a good feeling for a puzzle game. [/spoiler] [/list] All that said, I do think it's worth your time and effort. It is fun for what it is, but a reminder that it is a free game, so don't set the bar astronomically high. These guys did a good job of making an interesting little product and I look forward to seeing more from them in the future, should they choose to make anything else. :)

Szczerze mówiąc, nie wiem jak i kiedy ta gra znalazła się na moim koncie, ale w przeciwieństwie do wielu takich tajemniczych niespodzianek, ta była wyjątkowo dobra. The Last Elixir to króciutka historyjka, utrzymana w Lovecraftowym, mrocznym klimacie. Oto my, wrzuceni w rolę alchemika dla miejscowych wynaturzeń, które przychodzą pod nasze drzwi z różnymi historyjkami i potrzebami, a naszym zadaniem jest przekuć te potrzeby w coś, co da się wypić. Odwiedzi nas pajęczyca pragnąca wzmocnić swoją sieć, potwór który utracił jedną z kilkunastu gałek ocznych, a także przyjazny gnomik, który na początku każdej nocy podrzuci nam skrzynkę z nowym składnikiem. Mając do dyspozycji owe składniki i zapiski poprzedniego Mistrza Alchemika, uwarzymy garść różnorakich mikstur, wymagających nieco skupienia, bo przepisy wcale nie są podane tak jak w książce kucharskiej. Ogrywałem ten tytuł wraz z dwójką przyjaciół i przez te niecałe dwie godziny zacięliśmy się tylko raz, przy miksturze która miała świecić jak psu jajca, ale odkrycie co robiliśmy źle to była kwestia 5-10 minut, także nie ma tu poważniejszych zagwozdek. Co mnie miło zaskoczyło to to, że pomyłka w doborze składników lub ich ilości nie kończy się zwykłym skiśnięciem mikstury, a faktycznie włożono tu pracę, by poza eliksirami fabularnymi, dało się też zrobić kilka innych. Na przykład przesadne wstrząsanie fiolką z gazowanym burakiem skutkuje stworzeniem bomby, która walnie nam w rękach, a i raz jakimś cudem zrobiłem eliksir, który w nieskończoność respił gałki oczne. Gdyby to mi się zdarzyło naprawdę, byłbym bogaty, ale w grze poskutkowało tylko tym, że póki nie wylaliśmy z ziomami tego ścieku w diabły, oczy zdążyły zająć całą dostępną przestrzeń użytkową, były WSZĘDZIE. Dodam, że mimo prostoty i krótkiego czasu, tytuł zmieścił w sobie pewną fabułę, której zwieńczenie możemy zobaczyć po uwarzeniu tytułowego Ostatniego Eliksiru. Podsumowując, to naprawdę fajny, ciekawy i pomysłowy tytuł, który zasługuje na o wiele większy rozgłos. Polecam wszystkim, którzy nie boją się ciemności i zbyt wielu gałek ocznych!

The only disappointing thing is that I didn't figure out what the last elixir did. But perhaps the knowledge of what the strongest potion does... Is too much for a man to bear.