Najbardziej rażąco pusta próba wykorzystania fali horrorów maskotek. Można by to wybaczyć, biorąc pod uwagę fakt, że gra została stworzona przez mały, niezależny zespół, ale wykorzystanie sztucznej inteligencji pokazuje, jak mało im to w rzeczywistości zależy. Wszystko w grze jest pieczołowicie zaprojektowane tak, aby było jak najbardziej atrakcyjne rynkowo, przy jak najmniejszym wysiłku. Poza działem artystycznym, gra wygląda całkiem nieźle i ma kilka fajnych animacji. To niewiele znaczy, skoro w projekt nie włożono praktycznie żadnego oryginalnego pomysłu. Podobnie jak jego gra, Sparky Marky jest najbardziej generyczną „maskotką horroru maskotki”, jaką można sobie wyobrazić. To kolorowa, kreskówkowa kluska, ma moce, czasami jego usta robią się wielkie i krzyczy, biegnąc w stronę gracza. Są też inne postacie, które wyglądają, jakby projektantowi pokazano Instagram Trevora Hendersona i powiedziano: „Po prostu to zrób, idk”.
Po wybraniu języka, pierwszą rzeczą, jaką zobaczysz, będzie monit z prośbą o dołączenie do Discorda, aby „odkryć wszystkie sekrety i w pełni cieszyć się grą”. Co, na papierze, jest sprytnym sposobem na wplecenie obowiązkowego ukrytego przekazu, który najwyraźniej musi zawierać każda gra z gatunku horroru. Byłoby to sprytne, gdyby istniała jakaś konkretna historia.
Historia i dialogi są prawie na pewno napisane przez sztuczną inteligencję. W próżni każda linijka tekstu jest napisana wystarczająco elokwentnie, by uchodzić za normalną, ale staje się całkowicie bezsensowna i często zaprzecza samej sobie w porównaniu z poprzednią. Nic, co jest przekazywane graczowi, nie ma żadnego znaczenia, to tylko nudny szum tła, który karze gracza za zwracanie na to uwagi, będąc całkowicie nielogicznym. Cały dubbing jest również tworzony przez sztuczną inteligencję, więc do mieszanki można dodać nielogiczną narrację i niespójne emocje. Naprawdę świetnie, jak na firmę, która określa się jako „międzynarodowi twórcy gier zjednoczeni pasją do opowiadania historii”. Tekst, jeśli desperacko szukasz innego wyjaśnienia, można by uznać za kiepskie tłumaczenie, ponieważ pochodzi on od międzynarodowego zespołu; Jeśli jednak tak jest, może powinni skupić się na uczynieniu fabuły zrozumiałą w jednym lub dwóch językach, zamiast wydawać ją w 9. Tak czy inaczej, ewidentnie postawili na masową sprzedaż, a nie na jakość.
Jedyną zaletą tej gry jest to, że jeszcze nie pobierają za nią opłat.
W skrócie: Sztuczna inteligencja, która robi furorę, przez co Garten of Banban wygląda jak dzieło miłości. Dołącz do ich Discorda, spędź 30 minut, chodząc i słuchając, jak sztuczna inteligencja próbuje bezskutecznie stworzyć spójną historię, a potem zobacz, jak gra kończy się reklamą rozdziału 3.
Nie grajcie w to. Ta gra była tak zła, że szczerze mówiąc, prawie zasnąłem. Gra ma tanie jumpscare'y, żeby zrekompensować brak „horroru”, jeśli w ogóle można to tak nazwać. Kolesie-naukowcy są szybcy, bo czemu nie? Gra to po prostu ulepszona wersja samouczka z ich gry wieloosobowej. Interfejs użytkownika jest okropny, nie pasuje do gry. Prawie zero funkcji ułatwień dostępu. Toporna mechanika rozgrywki. Aha, nie wspominając o jumpscare'ach, jumpscare'ach, jumpscare'ach, bla, bla. Aha, i jest mało oryginalna.
Ocena recenzji
1/10
