PES 2019'u eğer kütüphanenizde tutuyor ve girmekten kaçınıyorsanız, biraz netliğe ihtiyacınız olabilir. Pek çoğumuz gibi zamanında PES 2013 hastası olan ve senelerce onunla hayata tutunup bir noktada FIFA isimli kumarhaneye göçmek zorunda kalan şahsımın PES 2019 yorumları şöyledir.
Kötü yanlarına bodoslama dalmadan önce neleri başarmış veya iyi tutmuş onlardan başlamak istiyorum. PES 2019 gerçekten hala güzel gözüken bir oyun. 2018 yapımı bir oyun olmasına rağmen, Kojima Productions'un dahi mühendislerinin KONAMI çatısı altındayken yazdığı FOX Engine motoru sayesinde günümüz koşulları için bazı eksikliklerini belli etse de hala orta ve yüksek grafik ayarlarında sırıtmıyor ve hatta bazen güzel manzaralar da sunuyor. Oyunun optimizasyonu da yine bu motor sayesinde oldukça iyi sayılır. Görece eski bilgisayarlarda akıcı halde oynanabilir düzeyde çalışacaktır. Kendi durumumu örnek vermek gerekirse, oyunu GeForce 940M ile rahatça oynayabiliyorum. Tıpkı MGS V: The Phantom Pain'i oynayabildiğim gibi. Elbette oyuncu yüzleri özellikle FC'nin son teknoloji tarama yöntemleri yanında artık sönük kalsa da formaları, stat modellemeleri ve top fiziği hala iş görür seviyede. Saç modellemeleri oldukça kötü ve tribündeki kalabalıklar artık eskidiğini belli ediyor. Zemin de bazen fazla parlak durabiliyor ve bir suni çim havası yaratabiliyor. Top fiziğine de ayrı bir parantez açmak lazım. Oyunun sunmak istediği gerçekçi top fiziği takdir edilesi ancak onun da olumsuz yanları var. Eski FIFA oyunları ve güncel FC oyunlarıyla karşılaştırıldığında oyuncuya gerçeğe çok yakın ve sahadaki futbolculardan bağımsız hareket eden bir top fiziği verilmek istenmiş. Futbolculara yapışan, onlara bir mıknatıs etkisiyle çekilen bir top yok sahada. Bu genel anlamda güzel bir his uyandırsa da animasyon eksiliğinden zaman zaman sinir bozan anlar yaratıyor. Zaman zaman diyorum ancak bazen bu sıklaşabiliyor. Özellikle yapay zekanın zorluk seviyelerine göre bu durum değişiyor. Zorluk seviyesini yükseltirseniz, doğal olarak YZ oyuna ortak olmak için daha atılgan hale geliyor. İlk etapta bu kulağa güzel gelse de oyunun tasarım tercihleri ve top fiziği dolayısıyla yaşanan anlamsız anların sıklığı artıyor. Yaşanan garip karambol anları sizin kontrolünüz dışında gerçekleşiyor. Oyuncular sık sık gereksiz şekilde çarpışıyor ve top da bu sebeple sahipsiz kalıyor. Sahipsiz kalan topu kazanmak için yapılan yeni bir çarpışma da yine aynı sonuca çıkıyor. Bir rastgelelik oluşuyor sahada. Yapay zeka da maalesef iyi değil. Oyuncuyu zorlamak için adeta hileli hale getirilen o tatsız yapay zekalardan biri var burada da. Kariyer modu deneyimlerimden örneklerle izah edeyim. Oyunu ''Orta Seviye''de oynarsanız zorluk nadiren iyi hissettirse de maçlarınızın tamamını kazanacaksınız. Bu Galatasaray girdiğim kariyer yolculuğundan öğrendiğim bir durum. Zorluğu bir üst seviye olan ''Profesyonel''e çektiğinizde ise Galatasaray'ın altındaki seviyelerdeki takımlarla gol atabilmek oldukça zor hale gelecek. Oyun rakiplerin yapay zekasını, oyuncu ortalamalarından bağımsız şekilde yükseltecek ve onlara sahip olmadığı hız, teknik, görüş ve fizik sağlayacak. Güçsüz rakiplerle oynanan maçlarda bile zar zor atılan tek gol ile kazanacaksınız veya sık sık farklı mağlubiyetler alacaksınız. Dişe diş takımlar ise üzerinizden tır gibi geçecek. Çünkü oyuncu ortalamalarından bağımsız şekilde savunma arkasına imkansız tek paslar atacaklar, yapamamaları gereken yetenek gösterileriyle ve çalımlarla savunmanızı aşacaklar, buldukları her fırsatta kusursuz bitirişler sergileyecekler. Ve bu sadece ''Profesyonel'' seviyede olacak. Bunun üstü 2 zorluk seviyesi daha var. Yani ''Orta Seviye'' aşırı kolay hissettirecek ancak ''Profesyonel'' aşırı zor gelecek. Maalesef oyunun animasyon havuzu ve sistemi de zorluk sorunuyla doğrudan ilişkili. Özellikle baskı yaparken veya müdahale esnasında karşılaşacağınız, göze hoş gelen ve etkileyici çarpışma fizikleri ve animasyonlarını dışarıda tutarak söyleyebilirim ki, attığınız paslar ve çektiğiniz şutlar size bir tatmin hissi vermeyecek. Nadiren sert bir şut çektiğinizi hissedeceksiniz. Top fiziği de bununla alakalı. Bazen çok sert gidecek ancak genellikle istenilenden çok fazla yumuşak ilerleyecek. Yakın paslar ve uzak paslar genellikle zayıf ve cılız hissettirecek. Oyuncular üzerindeki kontrolünüz ise maalesef yine kötü hissettiriyor. Gerçekçi görüntüler sunsa da oyuncuların girdiği animasyonlar sizi sık sık oyundan koparacak. Rakibiniz size nefes aldırmadan basarken verdiğiniz anlık kararlar, futbolcunuzun bir uzaklaştırma animasyonunu tamamlayamamasıyla çakışacak ve istenilen eylemler sahada gerçekleşmeyecek. ''Orta Seviye''de ise size bomboş alanlar bırakan yapay zeka sayesinde bu tip sıkıntılar yaşamayacaksınız. FIFA'daki gibi bir ''Momentum'' durumu burada olmasa bile oyunun kusurlu zorluk dengelemesi iyi bir his vermeyecek size. Buradan da anlaşılıyor ki, bazı futbol oyunları gerçekten en üst düzey takımlar ve en elit oyuncular baz alınarak tasarlanıyor. Liverpool ile başladığım başka bir kariyerde ise bu sorunların bazılarını oyuncuların yüksek tepki süreleriyle aşabildim. Yani kısaca Galatasaray ve Kayserispor arasındaki fark ile Liverpool ve Watford arasındaki fark aynı zorluk seviyesinde yakın hissettirmeyecek. Yetenekli futbolcular oyunun kusurlu animasyon sisteminden en az etkilenenler olduğu için oyunu sadece bu futbolcularla oynamak keyifli hissettirecek üst zorluk seviyelerinde. Daha önce belirttiğim gibi ''Orta Seviye''de oyun her düzeydeki her takım için gereğinden fazla kolay olacağı için yine aldığınız keyif azalacak. Tüm bu sıkıntılara rağmen, piyasada çok sayıda farklı futbol oyunu olmadığından ve geriye dönüp eski sezonları oynamak da bazılarımızın ilgisini çektiğinden PES 2019 da bu kusurlarına rağmen geriye dönüp denenebilecek oyunlardan birisi. Özellikle eski kariyer modlarını bir kaç sene arayla ziyaret eden biriyseniz PES 2019 uğrayabileceğiniz (uğramanız gereken değil) duraklardan birisi. En azından PES kanadında. Günün sonunda görece olumlu tepkiler almayı başarabilmiş son PES oyunlarından. Yakın geçmiş için eski FIFA oyunlarına dönmek yine en doğru tercih olacaktır. FIFA 20, 19, 18 ve 17 hala oynaması keyifli oyunlar ve lisans avantajlarıyla da hep bir adım öndeler. Bu geçmişe dönüş serüvenim sırasında nostaljik hislerle gönlümde ayrı bir yerde olan PES 2013'ü de eş zamanlı oynadığım PES 2019 ve PES 2021'in arasına sıkıştırdım. O efsaneyi tekrar yaşamak istedim. En son pandemi öncesinde arkadaşlara gittiğimiz PES Cafe'lerde, kurulan yamalarla tanınmaz hale gelen sürümlerini oynamıştım. Yalın halini oynamayalı da 10 yıldır olmuştur. 2013'ten sonraki devam oyunlarının (özellikle 2014, 2015) beni ne kadar hayal kırıklığına uğrattığını bir kez daha net şekilde anlamak için, çizik dolu DVD'yi kutusundan çıkartıp kurdum oyunu. Ancak düşündüğüm olmadı. PES 2013'ün de ne denli eskidiğini gördüm ve sadece 8 yöne hareket edebildiğimiz bir oyundan sonra belki de devam oyunlarına biraz fazla sert davrandığımızı anladım. Nostaljik hisler bizi biraz radikalleştirmişti. PES 2013 hatıralarımdaki halinden çok daha fazla hantal ve ağır hissettirdi. Üstelik +2 hız seviyesine rağmen. FOX Engine ile girilen yolda PES 2014'ün tamamen seriyi farklı yere götürdüğünü düşünmüş ve PES serisine uzun yıllar ara vermiştim ancak şimdi görüyorum da gereğinden fazla yargılamışız PES serisini. Hala bir klasikti PES 2013, ancak onun da eksik ve kötü yanları çoktu. Sonrasında tekrar denediğim 2019 az çok bir PES oyunu olduğunu hissettirdi tüm kusurlarına rağmen. Keyifli anlar da sundu, sinir bozan anlar da. Bir futbol oyunu olarak ortalama bir oyun denilebilir gün sonunda. Çok iyi bir PES oyunu değil, hatta iyi bir PES oyunu da ancak bir PES oyunu hala.
Şampiyonlar Ligi lisansı kaybı çok ciddi fark yaratıyor. PES serisindeki o etkili havayı yaratan yegane unsurların en önemlisi artık yok. Ancak bizim için güzel haber Süper Lig'in 2019'da PES serisine eklenmesiydi.
Bir oyun olarak: 5/10
PES oyunu olarak: 6/10
