Priest Simulator: Heavy Duty

Gra podobna do Symulatora Żula (serio), w którego grałem jakiś czas temu, ale bez bycia żulem i obsikiwania innych (np. żuli). - Lore i język - Ogólnie rozumiem koncepcję, tj. śmieszkowanie z ultra-katolików, którzy walczą z satanistami-debilami (dosłownie), aczkolwiek miejscami - nawet jak dla mnie, czyli człowieka, który lubi czarny humor - było zbyt mocno. Ogarniam przerysowanie i ,,zabawę” formą, jednak mięso w dialogach i wszelkich wypowiedziach NPC-ów na prawie każdym kroku… No nie. Co za dużo, to niezdrowo. Chociaż wiem, że pewnie dla niektórych, zwłaszcza nastolatków, to może być spełnienie ich fantazji. - System walki - Średnio, nie ma co kryć. W pojedynkę nie ma co walczyć w zwarciu, bo dostaje się łomot. Dlaczego? Bo, z tego, co mi wiadomo, nie ma uników, a jedynie można się ratować odskoczeniem (dosłownie) od danego satanisty. Ciekawa wydaje się być telekineza, zwłaszcza, że dużo jest przedmiotów dookoła, które można podnieść i rzucić w przeciwnika, ale… - Obrażenia - Nie ważne, czym bijesz - czy z pięści, czy ,,strzelasz” z pięści, czy rzucasz (za pomocą telekinezy) przedmiotami - mam wrażenie, że wszystko zadaje takie same rany. Wyjątek - butla z gazem. Nawet potrącenie autem jest porównywalne do uderzenia z pięści czy sedesem - za każdym razem dany satanista wstaje i gotuje się do walki. Nonsens. - HP bohatera - Przyznam się bez bicia, że nie wiem, gdzie jest pasek zdrowia bohatera (o przeciwnikach nie wspomnę nawet…), co raczej powinno być oczywiste i rzucać się od razu w oczy. Tak samo nie wiem, jak można to życie zregenerować, gdy dostanie się łomot od walki w zwarciu. Chyba, podkreślam chyba, po pewnym czasie samo się regeneruje. - Grafika - Estetyka, nawiązująca do ,,klasyki” polskiej animacji jak ,,Włatcy móch” - okej, chociaż totalnie nie mój klimat. Z jednej strony spoko, rozumiem, że to ma wyglądać ,,zabawnie”, jednak z drugiej postaci w grze jest garstka (może później będzie więcej, nie wiem) i wypadałoby trochę więcej wycisnąć z nich pod względem wyglądu. Takie moje zdanie. Tekstury przedmiotów - takie sobie, budynków - dużo lepsze. - Udźwiękowienie - Polska muzyka, jaka by ona nie była - dobry pomysł. Jeżeli chodzi o polski dubbing - dobrze, że jest, szkoda, że taki. Męczyło mnie np. słuchanie udawanego kaleczenia języka przez dziennikarkę. Domyślam się jednak, że aktorka dubbingowa, która się w nią wcielała, mogła stawiać pierwsze kroki w tej branży, więc powiedzmy, że rozumiem i doceniam jej starania. Ogólnie doceniam także wszelkie inne polskie wątki i mruganie do polskiego widza. Podsumowanie Co by nie powiedzieć o jej wadach, to gra jest ciekawa (i zarazem prosta) fabularnie. Po prostu wciąga. Warto jednak zaznaczyć, że zbudowano ją w oparciu o ,,modę” na wyśmiewanie Kościoła Katolickiego, co jest - niby - ukryte pod płaszczykiem walki z satanistami. Przez ten koncept nie każdemu ten tytuł może podejść. Patrząc po komentarzach, gra ma całkiem spore grono fanów, jednak odnoszę wrażenie, że głównie przez ,,haha, JP2, haha, ale jaja”, a nie lore świata, fabułę, kreację postaci, dialogi czy system walki, co niestety nie napawa optymizmem w kontekście poziomu społeczeństwa. PS Brakuje mi sikania na satanistów. PPS Chociaż totalnie nie moja bajka, doceniam wykorzystanie polskich trendów.