Like a Dragon: Pirate Yakuza in Hawaii

Ön yargılı olarak başladığım, muhtemelen hiç beğenmeden sıkıla sıkıla oynayacağımı düşündüğüm Pirate Yakuza'yı keyif alarak ve genel olarak eğlenerek bitirdim. Bunda yakuza oyunlarını özlememin de bir etkisi olduğunu düşünüyorum. Genel olarak eğlenerek oynadığımı söyledim ama bu oyunun seride ki en sıradan işlerden biri olduğunu belirtmem gerek. Serideki diğer oyunlardan ve doğal olarak Infinite Wealth'dan birçok içeriği birleştirip bu oyunu yapmışlar. Muhtemelen IW sonrası hemen bu oyunu oynasam sıkılıp küfrederek oyunu bırakırdım. Bu oyunda yenilik olarak söyleyebileceğim içerik oyuna da adını veren korsanlık teması. Gemi savaşları, ada yağmalama ve hazine avı gibi içerikler mevcut. Peki oyun bunları iyi yapıyor mu? İyi yaptığını söylemek pek mümkün değil. Sık sık tekrara düşen, yapılabilecek en düz şekilde dizayn etmişler. Zaten oyunun genelinde de aynı şeyleri yapıyoruz, tam bir amelelik yaptığımız söylenebilir. Ancak benim gibi oyunlarda ordan oraya koşturup aynı şeyleri yaparak karakterinizi güçlendirmek hoşunuza gidiyorsa sizin için sıkıntı yok demektir. Gemi savaşlarından bahsedecek olursam, savaşları arcade yani bir minigame gibi yapmışlar. İlk başlarda zevkli olabilecek gibi geliyor ama yok. Dümdüz zevksiz olmuş, çok çabuk sıkıyor. Oyunun en güzel kısmı ise dövüşmek. Majima’nın Mad Dog ve Sea Dog adında iki farklı stili var. Mad Dog, daha önceden Majima ile oynarken gördüğümüz stillerin bir karışımı denebilir ve yeteneklerini açtıkça inanılmaz zevkli bir hale geliyor. Seride oynarken en zevk aldığım stillerden biri olabilir. Ancak bu durumun tam tersi Sea Dog adındaki yeni stilde yaşanıyor. Bu stili kalabalık düşman gruplarıyla dövüşürken kullanmamız için yapmışlar ama asla rahat bir şekilde kullanamıyorsunuz bu stili. Hızlı olmamız gerekirken bir yavaşlık var. Mesela oyunun sonlarına doğru Mad Dog stilinde yağ gibi akarken Sea Dog’da hala oyunun başındaki hızda kalıyorsunuz. Bir hareketi yaparken bir yerlerden saldırı yiyorsunuz ve Majima anında g*tünü başını dağıtıyor. Stili istediğiniz gibi kullanamıyor ve genelde sinir oluyorsunuz. Judgment serisindeki crane stili mesela yine kalabalık gruplarla dövüşmek için tasarlanmıştı ve harika çalışıyordu. Ayrıca oyunu da en zorda oynamama rağmen sanırım bir kez bile ölmeden bitirdim. İnanılmaz basit bir oyun bunu da belirtmiş olayım. Oyunun en kötü ve en büyük eksisi ise hikayesi. Serideki açık ara en boş ve anlamsız hikaye burada. Oyun boyunca ne bir plot twist ne bir şey var dümdüz gidiyor hikâye ve herkes oyunun başında neyi tahmin ediyorsa aynı şekilde bitiyor. Zaten Majima gibi bir karakteri ana karakter yapıp bu kadar anlamsız bir hikâye içine ve temaya atmak ayrı bir saçmalık. Majima niye Hawaii’de korsanlık yapıyor? Hee hafıza kaybı tamam mevzu çözüldü. Bu kadar ucuz bir hikaye kimin kaleminden çıktıysa kırıp atsınlar o kalemi cidden. İlk defa bu seride konuşmaları okumadan bol bol atladım pişmanda değilim, eğlenmek istiyorsanız sizde öyle yapın. Yakuza serisi 6.oyundan sonra çok değişti. Bu değişimi sevmeyen bir çok insan var. Ama ben bu serideki en beğenmediğim oyunu oynarken bile eğlenerek oynamış birisiyim. Sizde benim gibiyseniz bu oyunu size tavsiye ediyorum. En yakuza olmayan oyun bu olabilir ama yine de sevdik be abi. Ayrıca Majima'ya adam akıllı yakuza hikayesi içeren bir oyun yapın kardeşim bu adamı bu oyunla bırakmayın. Daha çok mc Majima görmek istiyoruz. Son olarak genelde olumsuz yazmış gibi oldum ama başta da dediğim gibi eğlendim bu oyunda. Daha önce görmüş olsakta zevkli minigame'leri,korsan tayfası toplama muhabbeti,absürt yakuza substoryleri ve combat'ıyla zevkle oynattı kendini.

Yakuza for people who said "You know, this story is too dramatic and complicated for me. I want this game to be like if I took a serious head injury." Decent title and fun. Goro is always fun.

Between Windrose dropping and now this game going on sail for $15.. it's been a really good month for Sea Shanties. I definitely miss the more serious, gritty, true-crime Yakuza games back in the day, but it is what it is. The series still hits and its still fun with all the goofiness and family friendly degeneracy. Plus, Yakuza Pirates?! Cant say no to that.

A fantastic swashbuckling adventure! Pirate Yakuza In Hawaii is TONS of fun, with plenty of activities, great casting, funny meme worthy jokes and a fun pirate story with some heartwarming moments! plus gorgeous graphics and great music, seeing your ship glide across the sunset ocean as your crew sings away, or walking through the sunset of Hawaii in the evening is a spectacle! certainly brought back those early AC: Black Flag memories! The combat in this game is probably the best in the series, the pirate style and mad dog style are both great, controls are tight, refined and every hit, blow, dodge, combo and heat action is super satisfying, I absolutely adore the fights and upgrading my character and crew. Not to mention the AC: Black Flag inspired ship battles featuring tons of wacky weapons and funny moments and intense brawls on the deck of the enemy ship! o it is absolutely GLORIOUS! As far as Yakuza games go this is one of the best and features some of the rarer arcade games too such as Virtua Fighter 3 and The Ocean hunter (released officially outside of the arcades for the first time!) If you want a silly, fun, chaotic pirate adventure? do not hesitate to pick Like a Dragon: Pirate Yakuza! and SET SAIL! ARRRRGH!

Couldn't pay attention to the story, the story was ass. The game itself isn't bad, the combat could be better, specially cuz it was made after lost judgment (which, until now, has the best combat in the yakuza series), the minigames are cool and all. But it felt like just a way to re-use assets instead of something fresh.

Yakuza slopium

En contra de la opinión popular, este juego me resulta bastante más divertido que cualquier otro parido con el dragon engine. Tiene una historia menos profunda y alejada del dramón habitual pero eso también da lugar a muchas menos incoherencias narrativas y retcons. Las mecánicas de pelea han mejorado un montón y eres capaz de mover a Majima de una manera mucho más eficaz y ligera que la de Kiryu. Por lo demás, las mecánicas de barcos no están mal pero se te quedan cortas y reincide y empeora pecados visuales de IW (iluminación y chirriantes brillos y partículas) , además de reciclar dinámicas y animaciones que no le pegan demasiado a Majima, creando momentos bastante idiotas en los que tienes la sensación de estar jugando con un Ichiban disfrazado. Por suerte es solo durante algunas secundarias y minijuegos. Lo mejor: lo ridiculamente bien que encaja todo el rollo pirata del siglo de oro en una narrativa que directamente se burla de si misma. Además si alguien tiene problemas con el concepto que vaya y se lo cuente a MONESVOL y sus millones de adeptos pastafaris. Lo peor: también en contra de la opinión popular, Noah. El crío es soportable en los primeros capítulos pero los adultos que lo idolatran (Majima entre ellos) y su cansina constante presencia, hacen que al tercer capítulo quieras mandarlo a mierda. Cada vez que lo mencionan suena a Yume ♥♥♥♥♥♥♥♥ pero sin la 2da lectura que tenía Yakuza 5. También muy criticar me resulta lo terriblemente facil que es (ni he probado la dificultad normal pues la profesional nivelada ya es para mancos) y poco rejugable que resulta, sin modo legendario y con una lista de trofeos que escupe en el concepto de reto. Pero eso es tónica popular desde LaD así que nada nuevo bajo el sol. Conclusión: este spinoff me parece mucho mejor que el gaiden del tipo que borró su nombre, porque salvo poner a la ciencia medica en ridículo, no estropea conclusiones, organizaciones ni dinámicas, además de no incluir una lista de tareas y favores coñazo para hacer avanzar la trama. Y borrar momentaneamente la personalidad de Majima hace mucho más por preservarla que entontecerlo o hacerlo contradecirse constantemente como hacen con ese tal Joryu, que seguro que lo confundes con otro.

Мне бы так выглядеть в 60 лет!