Greetings

👽Hi Greg! Whata funny lil quickie game, I made a short of the full game here (SPOILERS): https://www.youtube.com/watch?v=UxWhbOYaWCc I found this game & then Charlie's other game, Hotel Remorse & both were short & sweet (this one is shorter) . Since this one is so short, I don't want to say too much but if you got a few mins to kill, check out this quick funny walkin' sim. Thanks for the FTP game!

I tried to record this game for my YouTube channel. But the game kept crashing. One day I was just determined to make it through. It took me 34 attempts to make it through. And the game is 1 minute long..... The end is funny.... But not worth 34 attempts.

I had a viewer in my stream request this one back in 2018 to be funny . I went in thinking i was starting some long playthrough lol I was literally creating puzzles in my head to progress haha I often think about this game alot even years later because of that and honestly it was great for what it was plus its free :) Myst's Rating : 10/10

Игра «Greetings» — это атмосферный психологический триллер с минималистичной графикой и загадочным сюжетом. Вы играете за человека, прибывшего на остров встречать бывшую, но вместо романтики — странности и напряжение. Вместо врагов здесь — неясные намёки на манипуляции, сомнительные диалоги и неожиданные повороты. Игра не даёт прямых ответов, оставляя место для интерпретации. Каждый кадр — словно кусочек пазла, который нужно собрать самостоятельно. Подойдёт тем, кто любит разгадывать тайны и размышлять над сюжетом. Просто, но запоминающе.

なんじゃこりゃ？…本当にそれだけ。無料配布だからこそです。

Bu oyun, zamanın ne kadar hızlı geçtiğini anlamayacağınız bir deneyim sundu! Kısa olmasına rağmen, her saniye o kadar doluydu ki, sanki bir yüzyıl geçirmişim gibi hissettim. Hikaye öyle derindi ki, bir ara arka planda felsefi metinler okumaya başlamıştım. Karakterler o kadar etkileyiciydi ki, onlarla saatlerce sohbet edebilirdim, neredeyse bir kahve içmeye çağıracak hale geldim. Oyun dünyasında o kadar çok detay vardı ki, birkaç kez kaybolduğumu düşündüm; ama tabii ki her kayboluşum bir yeni keşfe yol açıyordu. Grafikler öyle gerçekçiydi ki, ekranın dışında dünyada ne oluyor diye bakmadım, sanki her şey burada dönüyordu. Müzikler ise bir başka boyuttu, bazen oyun içi sesleri unutup, sadece müzikle baş başa kaldım. Dövüş mekanikleri o kadar zordu ki, sonunda her hareketimde zafer kazanmış gibi hissediyordum. Bir bölümde o kadar çok düşünmem gerekti ki, oyunu bıraktım ve bir süre meditasyon yaptım. Karakterlerin derinliğiyle bazen onları gerçek arkadaşlarım gibi hissettim. O kadar kısa sürdü ki, bitiş ekranında "Daha neler olacak?" diye düşündüm, fakat oyun gerçekten burada sonlanmıştı. Sonunda, beklediğimden farklı bir finalle karşılaştım ve ne olduğunu anlamaya çalışırken bir süre sadece düşündüm. Sonra tabii ki tekrar başladım, çünkü bu kadar kısa sürede bu kadar çok şey yaşanabilir miydi, hala çözemedim. Oyun beni o kadar içine aldı ki, geriye dönüp bakınca zamanın nasıl geçtiğini hatırlamıyorum bile. Bazen bir anı düşünüyordum, bir saniye sonra başka bir anı daha hatırlıyordum ve o şekilde, bir zaman döngüsüne girmiş gibi oldum. Karakterlerin konuşmaları o kadar özgündü ki, bir iki cümlede hayatın anlamını bulmuş hissine kapıldım. Oyun sonunda bir mesaj aldım, sanki dünyayı kurtarmışım gibi hissettirdi. Bu kadar kısa bir deneyimden bu kadar çok şey çıkarmak, bir sanat eserine dönüşmesi gibiydi. Tabii, kısa ama etkili bir yolculuktu. Kendimi bir kahraman gibi hissederek, "İşte gerçek macera!" dedim ve oyunu bitirdim. Sonuç olarak, bu oyun bitti ama kalbimde bir iz bıraktı; sanki yıllarca yaşanmış bir deneyim gibiydi.