[b]Niedozwolona ucieczka[/b]
Forbidden Escape to gra przygodowa akcji z elementami platformowymi. Grając jako "pacjentka" w tajemniczym kompleksie (czy tam na statku) rozpoczynamy przygodę wędrując po, zaatakowanym przez wszechobecne i śmiercionośne narośla, środowisku. Naszym głównym celem staje się ucieczka, a że dysponujemy mocą telekinezy, to właśnie zdalna manipulacja będzie Naszym głównym narzędziem podczas radzenia sobie z przeciwnościami kolejnych etapów. Przyjdzie Nam przesuwać platformy, ładować i zamykać układy sterujące czy obezwładniać, będących pod wpływem tego wszechobecnego spaczenia, wrogo nastawionych "współpacjentów". Gra obsługiwana jest wyłącznie poprzez kontroler!
[b]Idź ku światłu[/b]
Od samego początku, gra sprawia dobre wrażenie. Mimo że graficznie nie porywa, to jest bardzo czytelna. Warto też zwrócić uwagę na to w jaki sposób Twórcy ułatwiają Nam życie stosując bardzo czytelne wskazówki - to gdzie mamy iść, gdzie warto zajrzeć jest odpowiednio wskazane za pomocą światła. Liczne znaki pozwalają Nam bez problemu zorientować się i wybrać właściwą drogę do celu. To co najbardziej w mojej ocenie odstaje, w kontekście oprawy graficznej, to ataki dystansowe przeciwników. Odnośnie warstwy dźwiękowej, to mimo że wydaje się monotonna, dobrze uzupełnia obraz samotnych zmagań bohaterki, a dodatkowo podczas stawania oko w oko z zagrożeniem, odpowiednio wzmacnia i daje impuls.
[b]Masz umiejętności by dotrzeć do celu[/b]
Droga przygotowana przez Twórców wymaga dobrej kondycji i koordynacji. Trzeba przyznać, że Nasza protagonistka potrafi całkiem sporo. Podstawową umiejętność, czyli skakanie bardzo łatwo jest wyczuć, nawet wtedy, gdy musimy raz za razem przeskakiwać pomiędzy parą platform będących w ciągłym ruchu (zwykle narzekam na ten element ale tutaj nie mam absolutnie podstaw do tego). Warto w tym momencie wspomnieć, że nie mamy możliwości łapania się krawędzi, stąd skoki na nieodpowiednio ustawioną platformę, niestety zakończą się Naszym upadkiem (ten, niezależnie od wysokości, jest raczej bezbolesny). Poza tym stopniowo rozwijamy Nasze specjalne zdolności i tak poza przenoszeniem elementów na odległość czy rzucaniem w przeciwników, będziemy również chronić się przed atakami dystansowymi stosując osłonę, będziemy wzbudzać fale uderzeniowe na tyle silne by niszczyć popękane ściany czy też będziemy tworzyć pewnego rodzaju osobliwość dzięki której spowolnimy szybko obracające się śmigło czy wywołamy opadnięcie na ziemię zawieszonej pod sufitem skrzyni. Warto jednak zauważyć, że "moc" nie jest nielimitowana. Podobnie jak stan zdrowia, aktualny poziom "mocy" reprezentowany jest za pomocą paska, który w trakcie przygód możemy uzupełniać na kilka sposobów czy wydłużać znajdowanymi podczas eksploracji strzykawkami.
[b]Czeka Cię droga pełna pokus[/b]
Mimo że Naszym celem jest ucieczka, to faktycznie trudno odnieść wrażenie, że musimy się sprężać. W zasadzie nic Nas nie goni a nawet wiele rzeczy Nas wstrzymuje. Od wyszukiwania wspomnianych strzykawek, poprzez porozmieszczane tu i ówdzie notatki (do których nie zawsze mamy prostą drogę, a które przedstawiają fabularną stronę tej przygody) dalej przez plakaty (które możemy zrywać ze ścian choć w sumie nie pamiętam po co) czy też przez batoniki uzupełniające Nam "krwisto czerwony pasek". Miejsc będących na uboczu jest stosunkowo sporo i w sumie, tak szczegółowe przeczesywanie lokacji zazwyczaj odpowiednio Nas nagradza. W tym elemencie jednak czuć jakby czegoś jeszcze brakowało, bo ani notatek nie możemy sobie później odczytać, ani podnoszonych znajdziek pooglądać (wygląda trochę jak zrobione pod osiągnięcia, ale tych też nie ma).
[b]Twoim głównym przeciwnikiem będzie "kamera"[/b]
Gra zawodzi przede wszystkim na polu wygodnej rozgrywki. Niestety Twórcy zdecydowali chyba, że nieprzychylne Nam środowisko to za mało i postanowili bardzo mocno ograniczyć pracę kamery. Ta nie podąża za kierunkiem Naszego ruchu przez co musimy stale korygować widok manipulując prawym drążkiem. Nie jest to coś dyskwalifikującego ale przez to, że obrót kamery jest dużo wolniejszy niż obrót postaci, trudno nie nazwać tego upierdliwym czy uprzykrzającym.
[b]Rób krok po kroku, nawet gdybyś musiał się cofnąć[/b]
Całość gry podzielona jest na etapy, pomiędzy którymi dochodzi do zapisania postępu (niby mamy 3 pozycje na których możemy zapisać stan, ale mam wrażenie, że zapomniano o opcji wczytywania tej wskazanej, bo przy kontynuacji, gra po prostu wczytuje najświeższy). Mimo tych "cięć", warto docenić projekt poziomów, który sensownie łączy etapy prowadzone we wspólnym kompleksie i stopniowo otwiera "skróty" ułatwiając powroty. Szkoda tylko, że każdy kolejny etap jest sztucznie ograniczany przez narośla. Niby daje Nam to jasny sygnał jak daleko możemy się teraz posunąć by wykonać zadanie bez zbędnego skołowania a i Twórcy zapewniają sobie w ten sposób odpowiednią kolejność Naszych poczynań, ale jednocześnie bardzo psuje to odbiór, bo i trudno wczuć się w klimat gry, gdy narośl która jeszcze przed chwilą obejmowała drzwi nagle znika po przeczytaniu notatki :( Do gorszych decyzji dorzuciłbym też momenty "brodzenia" po uszy w oparach halucynogennych. Te etapy na początku gry opisane były jako nieszkodliwe a jednak pojawiające się halucynacje nie dość, że skutecznie blokują, to jeszcze ranią przy każdym kontakcie jak "prawdziwe" :/
[b]Czy ta ucieczka się powiodła?[/b]
Przyznaję że nieco sceptycznie podchodziłem do tego projektu, a jednak ostatecznie uważam, że gra jest naprawdę spoko. Ma wszystko czego tego typu gra powinna mieć, choć praktycznie wszystko zrobione jest po amatorsku. Tak jak przydał by się narrator, by nie przeklikiwać, pojawiających się wraz z postępami, kwestii albo dobrze by było gdyby dopieszczano każdy element (przechodzenie przez tunele wentylacyjne może Nas zaprowadzić poza planszę https://steamcommunity.com/sharedfiles/filedetails/?id=3345443000 a ataki mogą Nas wysłać na śmiertelną podróż za ścianę) to sumarycznie jestem pod dużym wrażeniem.
A co mi tam, dodam jeszcze jeden negatyw :P W trakcie dążenia do celu, spotkamy również kilka Bardziej Opresyjnych Starć Specjalnych. Ci "lepsi" przeciwnicy to niezła odskocznia, ale tak jak zewnętrznie i mechanicznie są jednakowi, tak jednakowo też, po pokonaniu, ciało każdego z nich, w makabryczny sposób, obraca się głową wskazując w Naszym kierunku \°o°/
