Jedyny problem z tą grą jest taki... że nie sprzedają ścieżki dźwiękowej i nie można jej znaleźć w folderze z grą.
Muzyka w tej grze to arcydzieło, każdy powinien jej posłuchać :D
C. Kane to... ciekawa gra do recenzji.
To gra, w której wcielasz się w Charlesa Kane'a. Dlatego jest to Obywatel Kane gier wideo, właśnie dlatego, że jest grą wideo opartą na Obywatelu Kane'ie. W tym tkwi żart. Jednak, mimo że jest to ewidentnie nonszalancka gra-żart, została zaprojektowana tak, aby osiągnąć zamierzony cel, nie przesadzając z ilością.
Rozgrywka RPG jest minimalistyczna do tego stopnia, że jej minimalizm jest powtarzającym się żartem. Mapa świata jest nie tylko tak mała, że mieści się na jednym ekranie, ale sama muzyka w świecie gry to rap o wszystkich lokacjach na mapie (jest ich około 6). Nie ma losowych bitew i oczywiście muzyka bitewna zawiera wokale o chęci walki z potworami. Zdobywanie lepszego ekwipunku i rozszerzanie repertuaru zaklęć i umiejętności postaci jest uproszczone do granic możliwości, ale wciąż satysfakcjonujące. Niewielka liczba sytuacji bitewnych, które pojawiają się w ciągu 2-3 godzin gry, jest na tyle zróżnicowana i wymaga strategicznego planowania – zazwyczaj poprzez wykorzystanie słabości żywiołów lub sprytne użycie osłabień statystyk – aby być interesującą.
Fabuła jest groteskowa i pełna odniesień do popkultury, a także do samego Obywatela Kane'a. Podtrzymuje nawet tradycję Barkley Gaiden, umieszczając koszykówkę jako symboliczny element fabuły. Właściwie, jeśli podobał Ci się styl pisania w Barkley Gaiden lub Dog of Dracula 2, prawdopodobnie poczujesz się tu jak w domu.
Warto zapłacić tę cenę, jeśli potrafisz docenić surrealistyczną, ordynarną, ironiczną, krótką formę RPG z ciągłym, niczym kroplówka z kroplówki, dziwactwem, a także okazjonalnymi przebłyskami genialnego scenariusza komiksowego.
Z punktu widzenia rozgrywki, gra jest warta swojej ceny. Mechanika RPG jest przejrzysta i oczywista, drużyna jest niewielka, a każda postać ma sporo mocnych i słabych stron (poza Lelandem, który nie ma żadnych słabości), a bossowie momentami mają kilka interesujących trików. Gra jest wymagająca, ale nigdy nie nazbyt trudna – chyba zginąłem raz w całej grze, walcząc z ukrytym bossem na końcu gry. Gra trwa tylko około dwóch do trzech godzin, jeśli zdecydujesz się na eksplorację świata, a mniej, jeśli po prostu ją przejdziesz.
Jeśli chodzi o scenariusz i fabułę, C. Kane'a można albo kochać, albo nienawidzić. Jedną rzeczą, która ZDECYDOWANIE zwiększyłaby przyjemność z gry, jest obejrzenie filmu „Obywatel Kane”, ponieważ jest w nim kilka niesamowitych nawiązań do filmu i świata. Jednak scenariusz momentami staje się nieco nudny i po prostu dziwaczny dla samej dziwaczności. Szkoda, że fabuła nie jest bardziej treściwa, bo moim zdaniem ma niewykorzystany potencjał.
Ścieżka dźwiękowa to właściwie mój największy zarzut w grze. Gra jest bardzo ograniczona, a wszystkie pętle są bardzo krótkie. Piosenki na początku są zabawne, ale szybko stają się monotonne – zwłaszcza podczas niektórych dłuższych walk.
Ogólnie rzecz biorąc, jeśli spodobał Ci się zwiastun i uwielbiasz kalambury i Obywatela Kane'a, prawdopodobnie spodoba Ci się ta gra. Jeśli zwiastun Cię nie rozśmieszy, nie zawracaj sobie głowy. To dobra gra, ale nie taką, którą poleciłbym każdemu, kogo znam.
