
BioShock is a shooter unlike any other, loaded with unique weapons and tactics. Complete with an arsenal of revolvers, shotguns, and grenade launchers, players will be forced to genetically modify their DNA to become an even deadlier weapon.
Most likely between $12.9M and $36.5M. How we estimate →
Checked against 8 developer-reported games
Cheapest copy: ≈ $5.82 on Steam · Brazil (−71%). Compare 14 prices in 14 markets →
Reviews
Themes across 1579 recent reviews and how positive each mention is. A keyword signal, not full sentiment analysis.
positive critical· bar length = how often the theme comes up
Reviews
I really don't get the hype, the story is good but the actual gameplay is boring
one of the first games ive ever played on the xbox 360, and since then ive been absolutely devoted to this game and franchise, so its kind of been tradition that i playthrough this game atleast once a year. tho nostalgia aside its a really good game the combat is fun to experiment with and the story and world of rapture is really interesting.
“Soy Javier Milei y tengo una pregunta para hacerte. ¿Acaso un hombre no tiene derecho al sudor de su propia frente? No, dice el peronismo, pertenece a los pobres. ¡No! Dice el hombre del Vaticano, pertenece a Dios. ¡No! Dice el Frente de Izquierda, le pertenece a todos. Yo rechacé esas respuestas. En vez de eso elegí algo distinto, elegí lo imposible... elegí Rapture.” BioShock entró a mi vida con un gameplay de Vegetta777, específicamente del Infinite; un título mucho más cuidado que las dos entregas anteriores y, por eso mismo, antes de jugar la duología de Rapture exploré las calles de Columbia. Pero no pasó tanto tiempo. Hacia el final de la época de la PS3 jugué algo que no llegué a comprender del todo, aunque ahora, teniendo conciencia de muchas más cosas, me doy cuenta de que BioShock, específicamente Rapture, es la fantasía de cualquier libertario. La historia de BioShock, sin duda alguna su punto más fuerte, nos lleva a conocer Rapture, una ciudad bajo el océano creada por el héroe de Javier Milei, Andrew Ryan, si este existiera. Un hombre que se impuso a todas las variantes políticas y religiosas de su época y erigió su propia ciudad basada en sus ideales, que desde mi punto de vista eran bastante libertarios. Cuando llegamos a la ciudad la encontramos destrozada y llena de personas completamente locas. No por culpa del fentanilo, sino del ADAM, una sustancia que reescribe el genoma o algo por el estilo. Pero lo que más destaca son las grabaciones que encontramos, porque son las que te ponen en contexto y ahí es donde radica, para mí, el verdadero mensaje de BioShock. En varias oportunidades encontramos audios de científicos, médicos, artistas o gente poderosa que llega a Rapture atraída por las promesas de libertad de Andrew Ryan, y es justamente esa misma libertad la que termina destruyéndolos. El no tener a nadie que critique tus decisiones, combinado con una sociedad elitista que comparte ideales egoístas, todo mezclado dentro de una ciudad construida únicamente porque le dijeron a su creador que era imposible, da como resultado un entorno hostil tanto para los trabajadores comunes, porque alguien tenía que mantener la ciudad funcionando, como para los propios elitistas, que, dicho sea de paso, criticaban al mismo Ryan. Esto se ve reflejado en varios personajes. Como Sander Cohen con su locura artística, Tenenbaum, que en un audio se queja de que otro científico era muy parecido a Mengele cuando ella misma terminó creando a las Little Sisters secuestrando a las hijas de los habitantes de la ciudad, o Steinman intentando alcanzar una belleza perfecta con si bisturi. Otro punto importante es la revelación que ocurre cerca de la mitad del juego. Una escena que explora muchísimas cosas a nivel narrativo y que incluso logra impactar al propio jugador. La frase “Would you kindly...” o “¿Quieres...?” se puede extrapolar a muchas situaciones de la vida, donde un simple pedido disfrazado de simpatía, o el hecho de querer quedar bien con alguien, nos lleva a hacer cosas que en realidad no queremos. Una forma de manipulación bastante soft o capaz algo mas. Y sobre el final... es un desastre. Todo lo que el juego venía proponiendo se siente un poco abandonado en favor de algo que, si bien no está tan alejado de lo que vimos durante toda la aventura, resulta bastante más perezoso y mucho menos significativo que todo lo anterior. Sacando el punto fuerte de la obra, BioShock Remastered tiene bastantes problemas. En primer lugar están los bugs. Cosas como cubrirte de jefes o enemigos y que recuperen la vida en tu cara. De hecho, me pasó con Sander Cohen. Errores gráficos relacionados con los efectos de los plásmidos, assets que salen volando, cuerpos de enemigos que hacen cualquier cosa y, para mí, el bug más molesto de todos, que una Little Sister corra hacia vos durante una misión de protección y la pibita te bugee, impidiéndote avanzar. Y en segundo lugar está cómo se siente el juego hoy en día. Tiene casi veinte años y eso se nota en ciertos aspectos. El movimiento, las armas, que no transmiten el feedback que deberían, o lo vueltero que se vuelve por momentos. Igual, son problemas relativamente menores. En líneas generales no limitan demasiado la experiencia y uno ya sabe a lo que viene cuando decide jugar algo de esa época. La obra de Ken Levine es un obligado para cualquiera al que le gusten los videojuegos. Todo lo que representó y sigue representando para este medio es enorme. Cada tanto sale un juego que se parece un poco a BioShock y la gente se vuelve loca. Pero no es solamente eso. Es lo que te hace pensar, lo que te genera, lo que te hace cuestionar. Si lo jugaste de chico y te quedó la sensación de que era "un juego de tiros con poderes", realmente deberías volver a jugarlo. Porque el mensaje de BioShock crece a medida que pasa el tiempo. Y más todavía cuando empezás a mirar el mundo que te rodea. Jugalo, quieres? 8.8/10
Somebody get these PARASITES out of here!
Perfect
Curti demais o Bioshock porque ele faz exatamente como minha cabeça lembrava com um brilho mais sombria sabe, a sensação boa de ver um clássico meio polido do jeito certo e que deixa qualquer um curioso de voltar a jogar ele
[h1]"El hombre elige, el esclavo obedece"[/h1] Uff... en efecto, es una crítica al sistema político-económico de turno, y las ideologías en las que se "sustenta", con skin de FPS. Pues ¿Realmente podemos elegir?, ¿el asalariado puede elegir no trabajar?; ¿el informal elige serlo? ¿el empresario elige tener trabajadores?; ¿podemos elegir cómo vivir?, o ¿solo nos queda obedecer el estado de derecho que forja el político de turno por ser lo "correcto"?; la única constante es una; todos somos hombres (entiéndase; y mujeres), sea el magnate, obrero, o criminal y lo único que nos diferencia es el libre pensamiento e identidad, que no se elige, se obedece, en razón en donde se crece. Pero no falta el estadounidense que diga "yo soy hombre libre" sin entender, que efectivamente ni el elige; conforme a su "cultura" arraigada de laissez faire, laissez passer, (el mentado dejar hacer, dejar pasar) en la que nació; la etiqueta de esclavo solo cambio de nombre. Y antes de que me digan zurda o cualquier otra cosa; yo no me considero de izquierda ni de derecha; pienso que como humanidad debemos de avanzar, y llegar a un sistema político-económico e ideológico diferente a los clásicos... pues los mismos ya vivieron sus tiempos; el capitalismo predomina a la fecha de una manera muy decadente, y contrario a lo que pregona, el mismo : Produce una cantidad pequeña de ricos "felices" y una enorme cantidad de pobres "infelices", haciéndolo el sistema que más infelicidad le ha hecho a la humanidad a la fecha, y sin embargo; "¿lo elegimos, o lo obedecemos?". [h2]>A Grandes Rasgos:[/h2] Pues... que decir de una obra icónica a la fecha, y que muchos jugamos en su momento en el 2008, en mi caso en la PS3, siendo una adolescente rata, y quedando con la impresión de "lol eztA byeN ZaD y cHydO xd" (porque en efecto, así escribía, y decía pendjdas, aún más pendjas en esa edad, y ni siquiera sabía que era una ideología) no mms ya tiene 18 años el juego. Regresando; con una historia muy interesante, un gameplay bastante innovador en su momento (con lo de las reacciones elementales y el apartado RPG tosco), es uno de los FPS que más carga critica tiene a la ideología del objetivismo y el egoísmo que se hace tangible en todo sistema político que tenga sus bases en la disfrazada "meritocracia", lo que muchos no vimos en ese momento, porque pues... uno está todo tonto con la juventud, y hoy en día revisitarlo es más que grato. [h3]>De que va la historia:[/h3] Manejamos a "Jack"; un tipo que vive un accidente aéreo y cae por un faro, en el cual, por buscar ayuda, se adentra en una ciudad "utópica" submarina: Rapture, ya que en ella se supone, los artistas, científicos, y mentes extraordinarias hicieron su cuna, sin embargo, dicho "progreso", es a costa de la identidad del ser humano y la preponderancia de la razón a todo lo que efectivamente hace humano a un humano: las emociones, ética y demás no tienen cabida en esta "Utopía", por lo que, como es normal en todo sistema que abusa del raciocinio sin critica, que es lo que en parte nos da la ética; sale mal. Al llegar a esta utopía, nuestro prota es avisado por un "rebelde" el cual le ofrece ayudarse mutuamente para salir de dicha ciudad submarina, pues ante el avance tecnológico, la gente perdió el camino, al mutarse genéticamente, lo que fue quitándoles la poca razón que tenían y por consecuencia se entiende una guerra civil/sublevación. Con lo anterior de base, de manera lineal, es un FPS de la vieja escuela, que en su momento innovo, porque, podemos hacer reacciones elementales, tanto con power ups (plasmidos) y tipos de munición, algo que hoy en dia es un poco norma en todo FPS que se salga del molde, he ahí el legado de este jueguito. [h3]>Lo Bueno:[/h3] +La historia, es cine y como está narrada, para ese tiempo. +Las mecánicas, pese a que hoy están desfazadas, en su momento fueron top. +El trasfondo, diseño y ambientación son top. +Hay una cantidad de arsenal decente y mejorable. +La atención al detalle: que un enemigo quemándose se eche al agua es un "óralee... que buena IA" para ese tiempo. [h3]>Lo Malo:[/h3] -Para ser un "Remaster" se queda corto, pues si se ve viejito xD y le faltan cositas, pero bueno al menos este remaster lo regalaron si ya tenías el juego y es funcional en win 11. -Es más que obvio, las mecánicas han envejecido mal, al igual que el gameplay, pero entiéndase que este juego cimento a los demás FPS's del estilo. [h2]>Resumiendo[/h2] Pues... sigo creyendo que el 2 es mejor, pero revisitando este; también está a la altura, ahora con más edad, lectura y critica, la historia no envejeció mal, sigue siendo crítica y aplicable a la fecha, es raro que salga tan bien en un videojuego 8/10, si nunca se ha jugado es una invitación a hacerlo, ya que de una u otra forma es un jueguito icónico. [code]Si encontraste útil o divertida esta reseña, considera seguir mi mentor de Steam: [url=store.steampowered.com/curator/33788137] [/url] es gratis~♥ y me ayuda mucho a la hora de redactar. Ojo, mi mentor es NSFW solo mayores de edad.[/code]
Bioshock is the best game ever... Prove me wrong
Tadında bitmiş serinin ilk oyunu. Kendi türünün en iyi örneklerinden. "Vay be! Ne oyundu?" sorusunu sorarsınız kendinize. (oynanışla ilgili tavsiyem ben küçük kızları hiç hasat etmedim, siz de yapmayın :)
pai de menina simulator